نمیتوانم

نمیتوانم این حماسه ها را بسرایم

نمیتوانم ........ من کالیوپ نیستم..... الهه حماسه سرایی .... دیگری است....

الهه حماسه سرا در خیابان است.......

الله اکبر....

کاش اونقد اینو داد بزنم که یا حنجره من پاره شه یا گوش اونا.... (البته ترجیح با گوش اوناس خوب)

میدونی چیه؟

خودمم نمیدونم دقیقن دارم چه کار میکنم ... دنبال یه چیزی میگردم... میدونم... هیچ کجا نیست... گاهی توهم پیدا کردنشو دارم مثل سراب.. میرم میبینم بدتر شد... خیلی بدتر شدوو در واقع میشه باتلاق... از این باتلاق به اون یکی.. نه... حتا از یکیش در نمیام که برم تو اونیکی... تو یکی که فرو میرم و تا ته میرم بعد انگار یکی دیگه شروع میشه...

اگه این روزا بخوام به خودم فقط فکر کنم.. بیشتر عذاب وجدان میگیرم با این زد و خوردها... کشته شدنها... ای خدا.. گاهی باورم میشه نیستی... یا اونقد سرت شلوغه که ...

میدونم الان دقیقا چی میخوام... اما نمیتونم داشته باشمش... چون خودم خواستم که نداشته باشمش... چون باید یه چیز دیگه رو از دست میدادم که گاهی به بودن اون چیز هم احتیاج دارم... خوب... تو خود حدیث مفصل...

اما الان تو دنیا هیچ چیز به اندازه این نقطه ها به دادم نمیرسه.............

100 جا هم میرم عضو میشو که کلی جا داره برا نوشتن.. انواع سایتها...

انواع و اقسام خودکار ،مداد ،روانویس ،کاغذ رنگی ،کاهی ،کوچیک ،بزرگ ،دفترچه ،برگه ،تابلو اعلانات ،تخته وایت بورد ،میز تحریر کوچولوی متحرک ... همه چی هست

چرا نمیای بیرون؟

داری خفم میکنی دیگه هاااااااااا

من که به هر حال نمی نویسم چه اینجا چه تو یه صفحه کاهی هوس انگیز .........

لذت با مداد نوشتن روی کاغذ کاهی رو با این دفترچه الکترونیکی عوض نمیکنم....

بذار بازم طپش قلبتو حس کنم...... بذار.....

تا حالا بستنی شور خوردی؟

today i had an ice cream with taste of tears... it was gr8

یک روز

بدون ترس اینکه آفتاب ذوبت کند.